Fearless.

Posted in Zonder categorie on december 19, 2008 by wasitadream

Sommige mensen kijken me vreemd aan als ik er weer over begin. ‘Toch niet alweer, hè?’ Maar – ja, alweer. Er is iets in mijn leven gekomen wat echt belangrijk is geworden. Elke Nederlander zal ze kennen, en voor iedereen zullen ze iets anders betekenen. Heel veel, of juist niet. Maar dit bandje, KANE, betekent wel heel veel voor mij.

Begonnen is het allemaal op elf april dit jaar. Op die dag zou de nieuwe single, Shot of a Gun, in de winkels liggen. Ik had nooit zo veel met KANE, ik kon ze zelfs niet uitstaan. Ik vond het afschuwelijke muziek en de bandleden zelf vond ik al helemaal niet leuk. Maar Shot of a Gun had mij overtuigd. Achter deze band zit toch écht heel wat. Ik ging googlen, muziek downloaden. Op dertig april keek ik via de livestream van radio 538 naar de optredens op queensday. KANE zou daar ook optreden. Na dit optreden was ik helemaal om.

Op zestien juni ging ik ze dan voor het eerst live zien. Ik was nerveus, maar had er wel zin in. ‘t Optreden was tof, ze waren geweldig live. Het werd alleen maar erger. Op dertig augustus ging ik weer. Deze keer was ‘t maar een kwartier van m’n huis, dus deze kans mocht ik niet laten schieten. Ook deze gig was super. Ik heb ze na afloop nog ontmoet, ‘t zijn zulke aardige gozers. En dus besloot ik ook naar de Everything you Want tour te gaan. Ik had gekozen voor Eindhoven. Dat was op 22 november. Ik heb daar zoveel mensen ontmoet, het was super gezellig. De gig was goed, niet geweldig, maar gewoon goed. 26 november zou ik weer gaan, deze keer naar de dvd preview en een signeersessie. ‘t Was maar voor 175 mensen bestemd en ik was één van hen. Ook hier heb ik ze weer ontmoet en had ik nu even écht de tijd om met ze te praten. Ze zijn zó aardig, lief, grappig.

Ik heb tijden gehad waar ik af en toe obsessief bezig was met bands, met personen. Nu is het niet meer obsessief, het is houden van.

KANE heeft me ontzettend geholpen met het verwerken van de scheiding van m’n ouders, de dood van m’n opa, alle familieproblemen. Hun teksten zijn zó sterk, ze gaan zo diep. Ze hebben inhoud. Ik herken zóveel dingen. Nog nooit heb ik zo’n sterk gevoel gehad bij een band. Nog nooit heb ik me er zó aan vastgeklampt. KANE is mijn bandje. 

Soms zeggen mensen wel eens: na regen komt zonneschijn.

KANE is mijn zonneschijn. 

 

<3